Zakażenia stopy cukrzycowej (DFI) stanowią poważne obciążenie zdrowotne i ekonomiczne na całym świecie. Około
19–34% osób z cukrzycą cierpi na DFI, a szacuje się, że nawet jedna trzecia wszystkich kosztów opieki diabetologicznej
związana jest z problemami ze stopą cukrzycową.

1. Utrzymująca się hiperglikemia, powodująca neuropatię cukrzycową i waskulopatię, stanowi
   główną przyczynę DFI, a dodatkowe zakażenie bakteryjne utrudnia leczenie. Wyzwanie to 
   jest dodatkowo pogłębione przez pojawienie się bakterii opornych na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR), co prowadzi do wzrostu
   zachorowalności i śmiertelności oraz ryzyka amputacji kończyn dolnych, co obniża jakość życia pacjentów z cukrzycą.
2. Zakażenia stopy cukrzycowej mają charakter wielobakteryjny i często występują w ranach głębokich lub przewlekłych. Są one „podstępne”, ponieważ rany mogą ulec zakażeniu przez bakterie, które z czasem otaczają się biofilmem lub gdy naturalnemechanizmy obronne organizmu są osłabione przez cukrzycę.
3.  Ponieważ nie ma już antybiotyków do leczenia takich zakażeń, pilną potrzebą jest poszukiwanie terapii alternatywnych. Zatem stosowanie terapii skojarzonych w leczeniu zakażeń bakteryjnych jest wciąż rozwijającą się dziedziną badań, która może zapewnić obiecującą strategię uzupełniającą w walce z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe. Jednak racjonalne projektowanie skutecznych środków przeciwdrobnoustrojowych wymaga zrozumienia korelacji między chemią interakcji leków a biologią mechanizmów oporności.

Głównym celem projektu jest zatem sprostanie wyzwaniom związanym z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe
oraz opracowanie innowacyjnych, biokompatybilnych nanocząstek o działaniu przeciwdrobnoustrojowym (BAN)
o dużym potencjale komercyjnym.